Slavni Litvanac se tako pridružio Sovjetu Armenak Alahahjanu (šampion sa CSKA 1961. i 1963. kao igrač, 1969. kao trener), Špancu Lolu Sainsu (četiri plus dvije sa Realom) i Svetislavu Pešiću, koji je u posljednjoj sezoni u igračkoj karijeri osvojio titulu sa Bosnom 1979. godine, a 24 sezone kasnije to uspio i kao šef struke Bosne.
„Kneževi“ su mnogo bolje počeli meč i već u 5. minutu stigli do devet razlike (13:4). „Žuto-crni“ su se vratili do kraja 1. četvrtine, ali je Monako drugom trojkom Alfe Dijaloa vratio rekordnu razliku u 16. minutu (32:23).
Tada je Spanulisov tim potpuno stao, a Fener serijom 15:1 u finišu 2. i početkom 3. dionice stigao do 38:33.
Dijalo je novom trojkom preokrenuo na 49:48, potom i izjednačio na 51:51, ali je tada uslijedila nova serija, na koju Tim sa Stijene nije imao odgovor.
Najdžel Hejs-Dejvis je vezao pet poena, da bi potom Vejd Boldvin pogodio iza linije 6,75, a Erik Mekalum dao koš i dodatno bacanje za 62:51 na manje od sedam minuta do kraja.
Sve je bilo gotovo na tri i po minuta do kraja, kada je heroj polufinala sa Žalgirisom, Devon Hol, pogodio trojku i vratio rekordnih plus 11 (68:57).
Matju Strazel je vratio nadu trojkom na početku 39. minuta za 69:64, ali je Marko Gudurić sa dva bacanja i trojkom riješio sve dileme.
Hejs-Dejvis je bio najefikasniji u pobjedničkom timu sa 22 poena, srspki reprezentativac je ubacio 19, a Hol i Boldvin po 13.
Monako je predvodio Dijalo sa 19 koševa, dvocifren učinak su imali i Majk Džejms (15), Strazel (13) i Danijel Tajs (10).
Fenerbahčeu je ovo druga titula prvaka Evrope, jer je 2017. godine Željko Obradović osvojio svoj deveti, ujedno i posljednji trofej prvaka Starog kontinenta.
Timu iz Kneževine je ovo bilo treće evropsko finale – 2018. je u Atini izgubio od domaćeg AEK-a za trofej u Ligi šampiona, a 2021. je osvojio Evrokup pobjedom nad UNIKS-om iz Kazanja. Oba puta je na klupi bio bivši crnogorski selektor Zvezdan Mitrović.
