“Gubitak dva života propraćen je kratkim saopštenjima policije, par redova na portalima. Nijedna izjava čelnika policije, ministara, predstavnika Vlade. Ne samo što muškarci ubijaju žene, nego to ubijanje ne zavređuje ni pažnju sportskog rezultata“, kazali su iz CŽP-a.
Iz CŽP-a su istakli da normalizacija nasilja nad ženama ne počinje ubistvom. Počinje godinama ranije, od načina na koji vaspitavamo djecu i što im nudimo kao primjer, do toga kako institucije tretiraju prijave nasilja. Nalazi se i u blagim kaznama koje šalju poruku da je ženin život jeftiniji od muške slobode, u medijskim naslovima koji ubicu opisuju kao čovjeka koji je “pukao pod pritiskom” ili “previše volio”. Toj normalizaciji aktivno doprinose i akteri javnog prostora koji nasilje nad ženama minimiziraju i opravdavaju, uključujući medije, pojedine advokate, političare i javne ličnosti koji šire dezinformacije i koriste govor mržnje prema ženama. Takav diskurs oblikuje društveni okvir u kojem nasilje postaje prihvatljivo, a odgovornost počinilaca relativizovana.
“Put u Evropu nije moguć bez mjerljivih rezultata u borbi protiv nasilja nad ženama. Crna Gora se obavezala na to. Ako institucije ne znaju gdje su granice odgovornosti – znamo mi i nećemo prestati da ih tražimo“, poručili su iz CŽP-a.
Iz CŽP-a zahtijevaju: Procjenu postupanja svih nadležnih institucija u oba slučaja — od trenutka eventualnih prethodnih prijava do ishoda. Javnost ima pravo da zna gdje je sistem zakazao, rigorozniju primjenu i sistemsko praćenje zaštitnih mjera. Svako kršenje mora imati automatsku institucionalnu reakciju, usvajanje naših amandmana na Krivični zakonik i Zakonik o krivičnom postupku kojima se uvodi femicid kao posebno krivično djelo i uspostavlja obavezni mehanizam praćenja zaštitnih mjera. Ovi amandmani su dostavljeni Ministarstvu pravde prošle godine.Tražimo da Ministarstvo finansija javno obznani koliko će novca dobijenog u okviru Plana rasta izdvojiti za mjere koje se tiču efikasne zaštite od nasilja nad ženama. Ne može se zaštita od nasilja oslanjati samo na nesigurne fondove ženskih nevladinih organizacija.
“Svaka institucija koja je primila prijavu, izrekla mjeru ili bila dužna da je prati mora javnosti objasniti svoje postupanje. Odgovornost ne prestaje činom zločina, niti smije ostati bez institucionalnog odgovora“, poručili su iz Centra za ženska prava.
Komentari