Da za biznis i preduzetništvo, za čarobni dar da napravite novac, nisu potrebne visoke škole i akademska zvanja, da je dovoljno biti kvalifikovani radnik, spremačica ili još nesvršeni srednjoškolac, uvjerio sam se u skoro nevjerovatnom spletu okolnosti. Došao sam u iskušenje da pocijepam davno stečene diplome pred činjenicom da me je u dobro razrađenu mrežu upecao donedavni maloljetnik. Recimo da jednog dana dobijete po Zakonu o slobodnom pristupu informacijama zahtjev da odgovorite koliko imate službenih automobila u državnoj, odnosno opštinskoj firmi na čijem ste čelu kao menadžer. Službenih automobila nemate, i smatrate to potpuno efemernim i nebitnim upitom. Taj upit je, međutim, mamac i to shvatate tek na kraju balade.