Srbija je uoči meča saznala da večeras neće moći da računa na jednog od najboljih – Miloša Ćuka.
Ta informacija, uz težinu koji meč kao što je finale nosi, uticao je na igru aktuelnog olimpijskog šampiona u uvodnim trenucima meča.
Međutim Nikola Lukić je obilježio taj dio, sa dva gola u prvih osam minuta donio je rezultatsku prevagu za 3:2.
Mađari se vraćaju u narednom periodu preko Viđvarija pa je nakon prve polovine meča rezultat bio neriješen 5:5.
U nastavku Srbija prije svega zateže odbranu, a briljirao je Milan Glušac, koji je imao 11 odbrana na meču i potvrdio da je trenutno najbolji golman Evrope.
Srbija je kontrolisala ritam, oslanjajući se na čvrstu odbranu i disciplinu u igri sa igračem više.
U završnici je presudilo i iskustvo srpskog sastava i iskustvo igranja velikih finala, pogotovo kod Dušana Mandića koji je postizao golove kada je bilo najpotrebnije.
Srbija je ostala mirna onda kada je pritisak bio najveći, iskoristila svoje prilike i zasluženo stigla do evropskog zlata, potvrdivši kontinuitet na najvišem nivou i status jedne od najtrofejnijih reprezentacija u istoriji vaterpola.
Za mladi tim Mađarske, poraz u finalu ostaje gorak, ali i jasan pokazatelj da se nalazi u samom vrhu evropskog vaterpola, uz ekipu koja će u narednim godinama imati ozbiljnu riječ u borbi za najveća odličja.
