Recepciju političke reforme u Crnoj Gori 1905. godine na stranicama „Glasa Crnogorca“ interpretira Jelisaveta Blagojević, dok se političkim sudskim procesima u Podgorici 1921. godine bavi Novak Adžić.
Istorijsku perspektivu crnogorskog nacionalnog identiteta tematizuje Luka Nešković. Rimolatinske izvore o Sv. Ćirilu i Metodiju analizira Ilija Velev, a o crnogorskim kraljevima dukljanskog perioda piše Božidar Šekularac.
Negativne uticaje smart-telefona i društvenih mreža na obrazovnu sposobnost mladih ljudi u tekstu „Vrijeme koje su pojele notifikacije“ iznosi Miloš Borozan. Tekst Slobodana Jerkova bavi se nacionalnim stilom u muzičkom stvaralaštvu Evrope i Crne Gore. Rajko Radović sagledava krvnu osvetu u doba bestidnosti u filmu „Lepota poroka“. Poeziju Mihaila Vukovića tumači Sofija Kalezić, a dva portreta Vlaha Bukovca predstavlja Marina Šoć. Običaje smrti i pogreba u crnogorskom tradicionalnom društvu poslije 1879. godine interpretira Ivan Tepavčević, a ljudima čija imena nose mostovi u Crnoj Gori bavi se Velizar Radonjić. U rubrici kultura sjećanja o znamenitim ljudima iz crnogorske prošlosti piše Branislav Borilović. U rubrici „Analitička psihologija“ nalazi se tekst Ilije Kapičića „Iza zavjese“, a prati ga tekst Srđe Martinovića „Crnogorski iseljenici od Kine do Brazila“. Broj zaključuje redakcijsko uputstvo autorima.
Obim ove sveske je 435 strana, a objavljen je u tiražu 500 primjeraka. Glavni urednik časopisa je Dragan Radulović.
