Čađenoviću je danas nakon saslušanja u SDT-u određeno zadržavanje do 72 sata. On je uhapšen juče ujutru a terete ga za zloupotrebu službenog položaja. U SDT-u sumnjaju da je svojim nečinjenjem omogućio da dođe do zastare slučaja iz 2016. godine za nedozvoljeni prelazak granice i krijumčarenje ljudi.
Crnogorska policija u maju 2016. godine objavila je da je presječen lanac krijumčarenja ljudi i uhapšeno šest osoba, među kojima su dva državljanina Crne Gore. Uhapšeni su državljani Crne Gore Nermin Murić i Elvis Sinanović iz Rožaja, državljani Kosova Baškim Isufi i Šani Sahitaj iz Đakovice, kao i državljani Rusije koji borave u Baru, Igor Odnopalov i Aleksandar Evstignev.
Uhapšeni su osumnjičeni da su krijumčarili državljane Kosova preko teritorije Crne Gore u Italiju, jedrilicom iz Bara, koja je bila u vlasništvu jednog od ruskih državljana, dok je drugi osumnjičen da je vozio.
Međutim, uprkos pokrenutom postupku, Čađenović nije sproveo neophodne radnje, nije pribavljao dokaze niti je sudu dostavio zaključene sporazume o priznanju krivice, ukazuju u SDT-u, čime je omogućio da dođe do zastare.
Kako se navodi, osumnjičeni Saša Čađenović, kao specijalni tužilac u Specijalnom državnom tužilaštvu, postupajući po krivičnoj prijavi Sektora kriminalističke policije Uprave policije, Ku br. 340/16, od 7. maja 2016. godine, saslušao je kao osumnjičene Nermina Murića i Elvisa Sinanovića iz Rožaja, državljane Kosova Baškima Isufia i Šani Sahitaja iz Đakovice, kao i državljane Rusije koji su boravili u Baru, Igora Odnopalova i Aleksandra Evstigneva.
Kako tvrdi SDT u rješenju o zadržavanju Čađenovića, on je potpisao kao specijalni tužilac optužnicu od 17. januara 2022. godine, podignutu protiv okrivljenih Isufia, Murića, Sinanovića, Sahitaja, Odnopalova i Evstigneva i sporazume o priznanju krivice zaključene sa okrivljenima Isufijem, Murićem, Sahitajem, Odnopalovim i Evstignevim, sa ostalim dijelom spisa.
„Dok je i na optužnici, kao i na aktu uz koji je dostavljena, zajedno sa sporazumima, vidljiv prijemni pečat Višeg suda u Podgorici sa datumom 24. februar 2022. godine i vremenom 9 i 10 časova. Ovdje treba imati u vidu da je čl.124 st.1 tač.5 Krivičnog zakonika Crne Gore propisano da se krivično gonjenje ne može preduzeti kad protekne pet godina od izvršenja krivičnog djela za koje se po zakonu može izreći kazna zatvora preko tri godine, a u čl.125 st.1, 4 i 6 Krivičnog zakonika Crne Gore da zastarijevanje krivičnog gonjenja počinje od dana kada je krivično djelo učinjeno. Uz to se zastarijevanje prekida svakom procesnom radnjom koja se preduzima radi otkrivanja krivičnog djela ili radi otkrivanja učinioca zbog učinjenog krivičnog djela, a sa svakim prekidom zastarijevanje počinje ponovo da teče. Odnosno, da je za krivično djelo nedozvoljen prelaz državne granice i krijumčarenje ljudi iz čl.405 st.2 Krivičnog zakonika Crne Gore propisan zatvor od tri mjeseca do pet godina. Stoga, kada se citirani propisi dovedu u vezu sa utvrđenim činjenicama iz sudskih i tužilačkih spisa onda se može izvesti jedino zaključak da je za svakog od okrivljenih protiv kojih je osumnjičeni odredio sprovođenje istrage, tokom njenog trajanja, prije podizanja i predaje optužnice sudu, nastupila zastarjelost krivičnog gonjenja za krivično djelo iz čl.405 st.2 Krivičnog zakonika Crne Gore“, navedeno je u dokumentu Specijalnog tužilaštva.
Postupak vodi specijalni tužilac Vukas Radonjić.
Kako se dodaje, u odnosu na okrivljene Isufija i Sahitaja, iz sudskih i tužilačkih spisa je utvrđeno da je osumnjičeni prema njima posljednju procesnu radnju, radi krivičnog gonjenja, u istrazi preduzeo 1. avgusta 2016. godine, kada je sa okrivljenima i njihovim braniocima, u skladu sa čl.300 i 301 Zakonika o krivičnom postupku, zaključio sporazume o priznanju krivice, a da nakon toga u odnosu na ove okrivljene nije preduzimao druge procesne radnje radi njihovog krivičnog gonjenja, pa je, shodno citiranim propisima, očigledno protekom pet godina, odnosno protekom 1. avgusta 2021. godine, nastupila zastarjelost krivičnog gonjenja.
„Zbog čega se, bez obzira na zaključene sporazume i bez obzira na podizanje i predaju optužnice protiv njih sudu, koje je svakako bilo nakon nastupanja zastarjelosti, 24. februara 2022. godine, krivično gonjenje okrivljenih za ovo krivično djelo po zakonu ne može preduzeti. U odnosu na okrivljenog Nermina Murića, iz sudskih i tužilačkih spisa je utvrđeno da je osumnjičeni sa okrivljenim i njegovim braniocem, u skladu sa čl.300 i 301 Zakonika o krivičnom postupku, 28. juna 2016. godine, zaključio sporazum o priznanju krivice, a narednog dana je u istrazi saslušao svjedoka Saita Honsića, koji je i svjedočio o poznanstvu i zajedničkom vremenu sa okrivljenim, a da nakon toga u odnosu na ovog okrivljenog nije preduzimao druge procesne radnje, pa je, shodno citiranim propisima, očigledno protekom pet godina, odnosno protekom 29. juna 2021. godine, nastupila zastarjelost krivičnog gonjenja okrivljenog za krivično djelo, bez obzira na zaključeni sporazum“, ocijenili su iz SDT-a
Takođe je predložio da se okrivljenom Elvisu Sinanoviću ukine pritvor, pa je sudija za istragu Višeg suda u Podgorici ovim okrivljenima pritvor i ukinuo.
„Dalje je utvrđeno da je osumnjičeni, sa okrivljenim Isufijem i Sahitajem, i njihovim braniocima zaključio sporazume o priznanju krivice Kt-S br. 116/16, od 1. avgusta 2016. godine, za krivična djela za koja je protiv njih određeno sprovodenje istrage, a potom se saglasio sa predlogom branilaca tih okrivljenih za ukidanje pritvora ali je sudija Višeg suda u Podgorici, rješenjem Kris br. 27/16, od 3. avgusta 2016. godine, predloge odbrane odbio kao neosnovane, dok je osumnjičeni, istog dana, podnio pisani obrazloženi predlog Vrhovnom sudu Crne Gore da se okrivljenima Odnopalovu i Evstignevu produži pritvor za još mjesec dana, a Vrhovni sud Crne Gore okrivljenima istog dana i produžio pritvor do 7. septembra 2016. godine, da bi osumnjičeni, sa ovim okrivljenima i njihovim braniocima, zaključio sporazume o priznanju krivice Kt-S br. 116/16, od 5. septembra 2016. godine, za krivična djela za koja je protiv njih određeno sprovodenje istrage i nakon toga, prema stanju tužilačkih i sudskih spisa, u istrazi, nije preduzeo nijednu drugu dokaznu, odnosno procesnu radnju, radi krivičnog gonjenja okrivljenih“, naveli su iz Specijalnog tužilaštva.
Uz to je donosio i rješenja o nagradama za sudskog vještaka, tumača i branioca po službenoj dužnosti određenog okrivljenog i dostavljao ih radi izvršenja računovodstvu Vrhovnog državnog tužilaštva, a što nesporno ne predstavljaju dokaze, odnosno procesne radnje koje se preduzimaju radi otkrivanja i dokazivanja krivičnog djela, odnosno krivičnog gonjenja okrivljenih kao učinilaca, predočili su iz SDT-a.
„Može se izvesti zaključak o osnovanosti sumnje da je osumnjičeni, kao specijalni tužilac u Specijalnom državnom tužilaštvu, nevršenjem svoje službene dužnosti u smislu nepreduzimanja dokaznih, procesnih radnji u istrazi nakon zaključenja sporazuma, odnosno nakon saslušanja svjedoka Honsića, zapravo nedostavljanjem Višem sudu u Podgorici sporazuma o priznanju krivice, za krivično djelo nedozvoljen prelazak državne granice i krijumčarenje ljudi, za koje je protiv njih i sprovodena istraga, za svakog od okrivljenih pribavio korist u vidu skrivljene zakonske nemogućnosti njihovog krivičnog gonjenja, odnosno nemogućnosti da se protiv okrivljenih nastavi pokrenuti krivični postupak“, ukazali su iz SDT-a.
Zaključak o tome da je zloupotreba službenog položaja nečinjenjem od posljedice njegove svijesti i volje može se izvesti kada se ima u vidu da je od posljednje procesne radnje koje je preduzimao u istrazi u odnosu na svakog pojedinog prošlo pet godina, navedeno je.
Ukazano je da osumnjičeni ima najmanje deset godina iskustva u radu kao državni tužilac, radio je i na najsloženijim krivičnim predmetima u Specijalnom državnom tužilaštvu, pa mu je moralo biti poznato da pomenuto krivično djelo po zakonu zastarijeva, odnosno kada i na koji način i koliko iznosi rok nakon kojeg nastupa zastarjelost krivičnog gonjenja.
