Odgovor novinaru Vijesti
Tema izdvajanja Boke Kotorske iz sastava Mitropolije crnogorsko-primorske nije bila tema na zasjedanjima Svetog arhijerejskog sabora Srpske Pravoslavne Crkve, niti u okviru Mitropolije. Ne znamo odakle potiče takva glasina, ali čini se da ona ima prvenstveno političke motive, jer svakako nije utemeljena u raspoloženju i volji mjesnog sveštenstva i vjernog naroda.
Vjekovno sjedište drevne Episkopije zetske, blagosloveno Svetim Savom, prvim arhiepiskopom srpskim, bilo je na Prevlaci kod Tivta. Upravo od te episkopije je nastala Mitropolija crnogorsko-primorska i naziv ”primorska” je prisutan u njenom imenu, ne samo zbog savremene jurisdikcije, nego i radi činjenice da je njeno prvo sjedište bilo u Boki.
Kada su sredinom XV vijeka Mlečani grubom silom potisnuli Mitropoliju sa Primorja, Mitropoliti zetski/crnogorski su se na svaki način, nasuprot pretenzijama mletačkih vlasti, borili da zadrže jurisdikciju nad Bokom, a u čemu su imali odanost i podršku tamošnjeg srpskog naroda.
Kada je Austrougarska uspostavila vlast u Boki Kotorskoj, ona je, već u Njegoševo vrijeme, skoro u potpunosti onemogućila jurisdikciju crnogorskih mitropolita nad Bokom. Da bi se smanjio politički uticaj Beča, od strane pravoslavnog stanovništva je zatraženo da se osnuje bokokotorska episkopija, čemu je austrougarska vlast, poslije dužeg perioda otpora, izašla u susret.
Poslije oslobođenja i ujedinjenja, čim su to dopustile objektivne okolnosti, Boka Kotorska je ubrzo vraćena u jurisdikciju Mitropolije. Na takav način je ispravljena istorijska nepravda učinjena Mitropoliji, čime su ukinute i crkvene posljedice mletačke i austrougarske okupacije.
Danas ne postoje nikakvi crkveni i pastirski razlozi za izdvajanje Boke Kotorske iz sastava Mitropolije, osobito imajući u vidu da je njen najdublji korijen upravo u Boki – u manastiru Prevlaci.
Izuzimanje Boke ispod nadležnosti Mitropolije i time faktičko obnavljanje austrougarske tvorevine bi bio svojevrstan udar na istorijski kontinuitet, vjekovno nasljeđe i integritet Mitropolije, jer takav potez ne bi bio vođen razlozima za unapređenje crkvenog života, kojih, bez ikakve sumnje, nema u ovom istorijskom trenutku.
