– Srušio je etničke barijere, kao prvi premijer na Zapadnom Balkanu izabran iz redova manjinskih naroda – kazao je Dejvid M. Kar, član Gradskog vijeća Njujorka sa govornice čuvenog City hall-a u Njujorku, govoreći o lideru Građanskog pokreta URA dr Dritanu Abazoviću uoči dodjele počasnog priznanja.
Bio je to izraz poštovanja njujorškog parlamentarnog doma prema svemu što je uradio za Crnu Goru i njen parlamentarni život gospodin Abazović. Naročito u pogledu položaja manjina, jer do njegove pojave na političkom nebu, manjinski narodi u Crnoj Gori su samo mogli da statiraju u sociopolitičkoj predstavi i da budu mjera za potkusurivanje i stvaranje privida o multikonfesionalnom društvu kao zastoru političkih i kriminalnih elita koje su zaposjele prostor tri decenije.
Portal Revija fokus prvi objavio vijest sa lica mjesta
Da je titulu počasnog građanina Njujorka dobio Dritan Abazović prvi je objavio Portal Revija Fokus u noći između 23. i 24. juna 25minuta nakon ponoći po našem vremenu, upravo portal koji će biti jedan od generatora medijske propagande, pišući u dva dana više tekstova o Abazoviću nego što su za sve druge objave uradili za cijelu sedmicu. Ipak, u 3:14h po crnogorskom vremenu, naprasno je izmijenjena objava, i napisano da mu je uručena “svečana proklamacija”.
Tačan uzrok povoda da se promijeni objava još nije objašnjen od strane urednika Portala Revija Fokus, Seada Hodžića, koji se po sopstvenim riječima nalazio na licu mjesta svečanosti upriličene uoči Dana državnosti Crne Gore.
Da cijelo izvještavanje Hodžića bude dodatno sumnjivo, potvrđuje činjenica da je sa istog događaja 2024. godine upravo on izvještavao, kada je generalni konzul Crne Gore u Njujorku Amer Cikotić dobio identično priznanje kao Abazović 2026. godine, što potvrđuju i sačuvani screenshot-ovi objava Portala Revija Fokus.
Da stvar bude bizarnija, upravo nakon iznenadnih izmjena objava i pokretanja prljave medijske kampanja, izbrisana je objava o Cikotiću kao dobitniku titule počasnog građanina Njujorka. Zatim je uslijedio niz neprofesionalnih, tendencioznih i sponzorisanih negativnih tekstova, za koje će vrijeme potvrditi od strane koga su inicirani, potpomognuti i šireni među dijasporom sa ciljem da se našteti Abazoviću.
Tek 24. juna u jutarnjim časovima po crnogorskom vremenu na društvenim mrežama Dritana Abazovića objavljeno je da mu je uručeno priznanje.
Uključivanje Vijesti u medijsku propagandu – vrhunac licemjerstva
Dva dana nakon aktiviranja Revija Fokus portala, u medijsko-propagandnu mašineriju priključio se i medijski koncern Vijesti tvrdeći da Abazović nije dobio priznanje “počasnog građanina Njujorka”. Da je očigledno licemjertstvo i loša namjera došla do vrhunca, potvrđuje činjenica da su upravo Vijesti prošle, 2025. godine, sa sličnog događaja uproličenog u njujorškoj Skupštini, izvijestili da je Džemal Lanica, predsjednik Albansko-američke asocijacije Ulcinj dobitnik titule “počasnog građanina Njujorka”. Iz javno dostupnih fotografija sa portala Vijesti, vidi se da se radi o istom priznanju koje je ove godine dobio Abazović.
Zato se postavlja jasno i otvoreno pitanje zašto je za Portal Revija Fokus od juna 2024. godije Amel Cikotić bio počasni građanin Njujorka, sve do noći kada je isto priznanje dobio Abazović, zašto je za Vijesti Džemal Lanica postao 2025. počasni građanin Njujorka, a Dritan Abazović od 2026. nije, iako mu je uručeno gotovo identično priznanje od Gradskog vijeća u Njujorku?
Cilj je nedozvoliti simpatije manjina prema Abazoviću
Zaboljelo je ovo priznanje Abazoviću brojne lidere i samozvane političke predstavnike nacionalnih skupina koje nikom osim sebe ne žele dozvoliti međunarodno priznanje, još u sredinama gdje živi najveći broj naših iseljenika. Upravo za vrijeme njihove vlasti, dok su političko-kriminalne strukture harale državom, najveći broj tih iseljenika otišao je “trbuhom za hrumom” da stvore priliku za sebe i svoju porodicu, u sredini gdje će njihov potencijal i trud najbolje doći do izražaja, bez pritisaka u odnosu na to kojoj nacionalnoj strukturi pripadaju, kom Bogu se mole i imaju li člansku knjižicu neke od “prihvatljivih” partija.
Upravo su ratnohuškačka politika i ekonomski slom države doveli do Štrbaca, Bukovice, Akcije Lim, Kaluđerskog laza, Orlovog leta, a u krajnjem i do iseljavanja dominantno ljudi iz krajeva u kojima su se dešavale najsramotnije stranice savremene crnogorske istorije. Za to vrijeme, uloga lidera i predstavnika manjinskih partija bila je svedena na protokolarni nivo, bez šansi i da pomisle da mogu jednako kao i svi drugi mijenjati SVOJU državu na bolje.
Ključni trenutak kada je neko promijenio perspektivu pripadnika manjinskog naroda desio se 2020. godine, kada je dr Abazović odigrao ključnu ulogu u prvoj demokratskoj smjeni vlasti u istoriji Crne Gore, odolijevajući svim političkim, kriminalnim i ideološkim pritiscima.
Manjine su tada de facto izašle iz ušuškanog pozadinskog dodavača vode u ključnim procesima, proširile svoj koalicioni kapacitet, oslobodile se stega prošlosti i postale jednak saigrač u procesu odlučivanna.
Problem je samo lične prirode ključnih lidera – što u tom procesu oni lično nijesu imali snage da to urade, već je ta dužnost pripala nekome drugo.
Simpatije dijspore, naročito u Sjedinjenim Američkim Državama do 2020. godine imale su partije vlasti, a u mjesecima nakon toga snažnom propagandom, širenjem lažnih vijesti o “nestanku multinacionalne Crne Gore”, nastojale su sačuvati tu podršku za sebe, ne dozvoljavajući nikome da priviri u to dvorište.
Jedini ipak koji je uspio da to uradi jeste Dritan Abazović, služeći se diplomatskim aktivnostima, otvorenom i čestom komunikacijom sa predstavnicima dijaspore i iseljenika, što godinama unazad bode oči predstavnicima nekadašnje vlasti i samoproglašenim čuvarima nacionalnog identiteta.
U tome je “kvaka” novog talasa propagandog djelovanja protiv Abazovića, pokušavajući jeftinim manipulacijama, angažujući svoje medije, analitičare i diplomate, da što više uruše njegov kredibilitet, autoritet i odnos prema dijaspori.
Komentari