piše: prof. dr Dragan Koprivica
A i danas dobro glume čudeći se da njih iko uopšte i proziva za period mračne stranice nezavisne države. Pa su se, po pitanju tada zgažene pravde, i na Dan nezavisnosti, uz nedužne grimase, pravili da nijesu odavde. I čak se čudom čudili što ih neko uopšte i povezuje sa svim nepočinstvima iz vremena njihove diktature kad su sve konce držali u svojim rukama.
Knežević je dosad nebrojeno puta dokazao svoju građansku hrabrost, a građani prepoznali njegovu riječ kao probuđeni glas naroda, pa se zato visoko i kotira na političkoj ljestvici, jer pošteni i obespravljeni žele da na putu pravde čuju svoju izvornu riječ. On je borac za istinu po cijenu svega, pa ne čudi Golgota kroz koju je prolazio na putu oslobođenja zarobljene države, a nije ni čudo što je, po svim anketama, danas ili prvi, ili među prvim političarima u Crnoj Gori, jer se častan odnos prema državi i ljudima kod nas vazda cijenio.
Nabrajajući sva nepočinstva bivšeg režima, od gaženja osnovnih ljudskih prava do stvaranja banana-državice u srcu Evrope, od korupcije i nepotizma do sprege kriminala i policije da se često nije znalo ni ko je gdje, uz brojna nerasvijetljena ubistva, Pavla Bulatovića, Slavoljuba Šćekića, Duška Jovanovića i svih onih koji su svoje živote položili za pravednu Crnu Goru – opet dolazimo na isto, da je mračna stranica istorije morala rezultirati promjenama, i da su litije predstavljale početak kraja privatizovanog Montenegra.
Pravednička strana u Crnoj Gori danas realno shvata i da ništa ne treba zaboraviti, ali i da u ovoj lijepoj zemlji danas postoje i tzv. viši interesi, zbog kojih, i ovako sučeljeni, moramo svi zajedno u Evropu, pa priča o našem napretku na tom planu postaje stvarnost, a to je šansa koja se ne propušta.
Iako je Crna Gora od 2006. do 2020., kao evro-Kolumbija, predstavljala negaciju sopstvene nezavisnosti, mračni period sprege mafije i policije i drugih dostignuća “mlade crnogorske demokratije”, upravo sad je vrijeme za novu priču u kojoj ne smijemo zaboraviti nepočinstva otpisanih. Ali se sasvim realno nadamo da Crna Gora postaje članica Evropske Unije, koja je očito zažmurila na godine koje su nam pojeli skakavci i kriminalci.
Dakle, po svoj prilici… Kako smo se nadali, dobro smo se udali…
A sve što je Knežević rekao i ovih dana, samo ide u prilog činjenici da se još bolje rasvijetli ko sa kojih pozicija startuje u Evropu: ko je, koliko i kako zaslužan ili nezaslužan, pa nek’ se pamte svačiji uzleti i padovi. Da se ne zaboravi. A neki nek se pitaju: kako mogu biti reformisani kad su davno deformisani.
Komentari