Piše: Vojin Grubač
Dakako, i dalje će se dešavati protok ljudi i kapitala, samo će negativni procesi nekontrolisane imigracije biti „pod lupom“. A to je bilo neophodno — ne zbog događaja na Zabjelu, već zbog negativnih tendencija imigracije uopšte, jer su to kao problem odavno registrovali nezadovoljni građani, a brojne javne ličnosti su to temeljno i taksativno obrazložile prethodnih dana kada je bio pik migrantske krize u Crnoj Gori. Nastupilo je vrijeme kada se to mora ubrzano dovoditi u red, u skladu s interesima domicilnog stanovništva.
Vizni režim: EU – Turska
U Evropskoj uniji živi oko pet i po miliona ljudi turskog porijekla, od kojih, prema podacima Eurostata iz 2023. godine, oko dva miliona imaju boravišne dozvole. Vizni režim između Turske i EU uveden je od strane evropskih država u periodu od 1980. do 1985. godine i odavno je postao norma. Velika Britanija je uvela vizni režim turskim državljanima 1989. godine, a od 11. marta 2025. godine obavezne vize su uvedene i za turske diplomatske pasoše. Evropska unija je odavno tražila od Crne Gore da se Turskoj uvede vizni režim. Taj zahtjev je napokon ispunjen, iako se to moralo, zbog stanja na terenu, mnogo ranije dogoditi.
Interesantno je da su neke partije, navodni zastupnici evrointegracija, digle glas protiv uvođenja viza Turskoj, iako odlično znaju stav Brisela.
Nema sumnje da će im taj politikantski manevar ambasade Kvinte u Podgorici u evidencijama biti upisan kao politički promašaj. Isto kao i pisanje antibošnjačkih i antiturskih grafita na sjeveru Crne Gore, dok se sada kao „prenemažu“ zbog uvođenja viza Turskoj.
Crna Gora ima ogromne ljudske resurse među iseljenicima
Reakcije Bošnjačke stranke po pitanju turskih migranata bile su daleko od prirodne političke logike. Javnost je njihovu pretjeranu emocionalnu političku reakciju okarakterisala kao podršku nekontrolisanom naseljavanju Crne Gore desetinama hiljada turskih i azerbejdžanskih migranata čija kultura, najblaže rečeno, očito nije kompatibilna s civilizacijskim kodom domicilnog stanovništva Crne Gore.
Vjerovatno bi ispravnije bilo da se osnovni cilj te političke organizacije premjestio u domen stvaranja preduslova da se desetine hiljada Bošnjaka, koji su otišli iz Crne Gore u vremenima vladavine Đukanovića, vrate u nju i žive u uslovima koji omogućavaju dostojan život.
Poslije stišavanja migrantske krize, nameće se kao prioritet potreba da se državnim programima podstiče povratak crnogorskih građana, kojih u iseljeništvu ima preko 220.000. Osim toga, postoji i kapital, jer je od iseljenika i dijaspore registrovan imponzantan priliv novčanih sredstava u Crnu Goru, koji je 2023. godine iznosio 792,25 miliona, a 2024. godine čak 843,62 miliona eura.
Dakle, Crna Gora ima ljudske resurse i kapital da bez migranata rješava pitanja koja joj se nameću u perspektivi. Aktiviranjem toga potencijala, riješiće se pitanje nepovoljnih imigracionih trendova koji su građane Crne Gore doveli do „crvenog usijanja“.
(Mišljenja i stavovi autora kolumni nijesu nužno stavovi redakcije Portala RTV Podgorica)
