Nagrađeni film „Poslednji JU-filmski romantik“, za koji Stanišić potpisuje scenario i režiju, posvećen je legendarnom filmskom stvaraocu Radomiru Baju Šaranoviću. Pored ove nagrade, na istom festivalu dodijeljene su i nagrade za najbolji film, režiju i glumu, a Stanišić je tim priznanjem potvrdio svoj status jednog od vodećih dokumentarista u regionu.
Doc. dr Radoslav T. Stanišić, član je žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade za 2025. godinu – najvišeg državnog priznanja u oblasti kulture i umjetnosti.
Rođen u Podgorici, svoj filmski put započeo 1993. godine na prestižnoj Akademiji za film i televiziju u Pragu, a završio na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu, gdje je diplomirao 2000. godine kratkometražnim igranim filmom „Izabranik“ u klasi prof. Darka Bajića. Magistrirao je 2004. sa temom „Ratko Đurović – rodonačelnik filmske dramaturgije u Crnoj Gori“, a doktorirao 2009. studijom „Igrani filmski opus Ratka Đurovića u sprezi sa režijskim postupkom Velimira Stojanovića“.
U Radio i televiziji Crne Gore radi već 28 godina, gdje je obavljao brojne funkcije: bio je glavni reditelj, šef produkcije i rukovodilac odsjeka za režiju i realizaciju. Režirao je više od 1.500 televizijskih emisija, kao i neke od najzahtjevnijih programa u istoriji RTCG.
Priznanja za Grlića, Elčića, Dobru…
U selekciji u kojoj je Radoslav T. Stanišić nagrađen za najbolji dokumentarni film „Poslednji Ju-filmski romantik“, priznanja su dobili i Rajko Grlić za najbolji film „Na se ima kraj“, Vladimir Miča Popović za najbolju režiju filma „Prva klasa, pun gas!“, kao i Dragan Elčić za životno djelo u oblasti dokumentaristike.Tradicionalne nagrade SEE ACTRESS 2025 i SEE ACTOR 2025 pripale su Anici Dobri iz Srbije, odnosno Rusi Čanevu iz Bugarske, dok je nagradu „Frédéric Rossif 2025“ dobio francuski dokumentarista Antoan Vitkin.
Njegova knjiga „Hrastovi koje ne obaraju“ (2011, „Nova knjiga“) – studija o Ratku Đuroviću i Velimiru Stojanoviću – dobila je najviše stručne ocjene, a u recenzijama prof. dr Nikole Stojanovića i prof. dr Zorana Koprivice ocijenjena je kao kapitalno djelo crnogorske filmske teorije. U pripremi su i dva nova rukopisa: „Antologijski filmovi i rediteljske poetike I“ i „Antologijski filmovi i rediteljske poetike II“.
Kao publicista, objavio je preko 860 tekstova – eseja, studija, kritika i kolumni – u brojnim novinama, časopisima i kulturnim rubrikama (Dan, „Filaž“ i drugi), a stalni je kolumnista Portala RTCG.
Režirao je više zapaženih filmova, među kojima su: „Lopovi“, „Djevojka u plavoj haljini“, „Dom“, „Kolijevka“, „Neprilagođeni, filmski grof“, „Poslednji YU filmski romantik“ i drugi. Njegov diplomski film „Izabranik“ bio je prikazan na prestižnim festivalima u Veneciji, Štutgartu, Hamburgu i Novom Sadu, a poznat je i po tome što je to posljednji film snimljen na 35 mm traci u Crnoj Gori.
Pored umjetničkog rada, Stanišić je aktivno angažovan i u akademskoj zajednici. Bio je nastavnik na FDU Cetinje, Fakultetu vizuelnih umjetnosti Univerziteta Mediteran i Internacionalnom univerzitetu Europa Prima, gdje je izabaran za docenta ove godine.
Dobitnik je više nagrada i priznanja, bio je član žirija za izbor crnogorskog kandidata za Oskara (2024), predsjednik žirija za nagradu „Ratko Đurović“ (2023–2025), a od 2024. godine i umjetnički direktor najstarijeg crnogorskog filmskog festivala – Mojkovačkog filmskog festivala. U junu 2024. godine, u Crnogorskoj kinoteci održana je autorska retrospektiva njegovih filmova.
