Gdje su se izgubili papiri o tome i da li negdje postoji pisani trag da je neko Olegu prepustio deset odsto akcija koje su trebalo da pripadnu Beranama, ni danas se ne zna.
Izvjesno je jedino da se od početka rada prvih hidrocentrala, kojih danas ukupno ima deset, izgubljena dobit Opštine Berane može mjeriti milionskim iznosom.
Te 2007. godine Obradović je u ovom gradu osnovao akcionarsko društvo „Hidroenergija Montenegro“ preko svoje firme „Hamera Capital“. On je tada napravio dogovor sa tri opštine na sjeveroistoku Crne Gore o davanju koncesija za izgradnju malih hidrolektrana na njihovim teritorijama, ponudivši im za uzvrat dio akcija u zajedničkoj firmi. Odluka o osnivanju preduzeća i upisu udjela Opštine Berane u d.o.o „Hidroenergija Montenegro“ donijeta je u lokalnom parlamentu krajem oktobra te godine. U njoj je precizno definisano da će ova Opština kao svoj osnivački ulog unijeti „nenovčana sredstva u iznosu od 5.023 eura shodno procjeni ovlašćenog procjenjivača“ i na osnovu ovog uloga postati vlasnik 3,33 procenta kapitala novoosnovane firme.Tom odlukom je definisano i da sjedište firme bude u Beranama, sa osnovnom djelatnošću „izgradnja objekata za proizvodnju i distribuciju električne energije“.
Prema toj odluci, tri opštine, Berane, Andrijevica i Plav, trebale su da dijele svoju dobit od deset odsto u zavisnosti od količine proizvedene i prodate električne energije sa teritorije pojedinačne opštine.
Budući da je Obradović sve hidrocentrale izgradio u Beranama, to bi značilo da je Opština Berane trebalo da ima i svih deset odsto dobiti na godišnjem nivou.Kasnije se, međutim, ispostavilo da, prema pregledu u Centralnom registru privrednih subjekata, Opština Berane, kao ni druge dvije opštine, nikada nijesu upisane kao vlasnici „Hidroenergije Montenegro“.U Centralnom registru su kao osnivači najprije upisani „Hamera Capital“ sa sedamdeset odsto i izvjesna firma „Fortis“ d.o.o Berane, sa trideset procenata. Godinu kasnije, nakon što je registrovano povećanje kapitala, kako novčanog tako i nenovčanog, Centralni registar bilježi promjenu izvršnog direktora.
I sljedećih nekoliko promjena u Centralnom registru tiče se povećanja kapitala. Jedna od promjena zabilježena 26. novembra 2008. godine, gdje kao osnivač pristupa Miodrag Ivanović sa dvadeset pet procenata vlasništva. Nepunu godinu kasnije, 8. juna 2009. Ivanović istupa iz vlasništva, ali se zato uvećava vlasništvo „Hamera Capital“, odnosno Olega Obradovića na 68,06 odsto.Tako je bilo sve do maja 2012., kada je zabilježeno da se vlasništvo „Hamera Capitala“ smanjilo na četrdeset odsto, dok je većinski vlasnik sa 60 odsto postala kompanija „Bemaks“, a izvršni direktor Ranko Radović. Mjesec kasnije kao ovlašćeni zastupnici Hidroenergije Montenegro upisani su Oleg Obradović i Veselin Kovačević.
Prema evidentiranoj promjeni iz septembra 2013. godine firmi su kao osnovači pristupili Aleksandar Mijajlović i Ranko Ubović sa po 25 procenata. „Bemaks“-u je ostalo deset odsto, dok se udio „Hamera Capital“-a nije promijenio.Prema evidenciji iz januara 2015. godine firma se i dalje zove d.o.o „Hidroenergija Montenegro“, Berane.
Iz vlasništva je istupio „Bemaks“, tako da su osnivači ostali Aleksandar Mijajlović i Ranko Ubović sa po trideset procenata i „Hamera Capital“ sa 40 odsto vlasništva. Poslednja promjena se bilježi u skorije vrijeme, kada su Mijajlović i Ubović prodali svoj udio Ranku Radoviću, koji je do tada bio njihov izvršni direktor u „Hidroenergiji Montenegro.
Oleg Obradović je i dalje vlasnik četrdeset odsto akcija u toj firmi. Njihov plan je prvobitno bio Hidroenergije Montenegro izgradi ukupno 13 mini hidroelektrana na području beranske opštine, u vrijednosti od dvadeset osam miliona eura. Koncesije su dobili na 27 godina. Sve lokacije su u slivu Lima. Pet u području Šekularske rijeke, i čak osam na beranskoj Bistrici. Obradović i Bemaks su najprije izgradili jednu malu elektranu na rijeci Jezerštici, na Bjelasici, koja se uliva u Bistricu, na teritoriji opštine Berane. Zatim su uporedo počeli da grade na Bistirci i na Šekularskoj rijeci u selu Šekular.
Na ovoj drugoj su najprije završili četiri male hidroelektrane, a rijeku u potpunosti uništili, odnosno napravili ekocid. Sa Jezeršticom, na Bistirici su izgradili do sada šest elektrana. Kada je trebalo da grade u mjestu Banjevac, pobunili su se mještani sela Buče, i tu im je posao zapeo.Sve u svemu, struja i novac su odavno potekli, a pitanje kako su tri opštine ostale bez ostale bez akcija i dobiti, niko ne otvara.
Najveći gubitnik je, očigledno, Opština Berane na čijoj teritoriji su izgrađene sve dosadašnje hidroelektrane preduzeća “Hidroenergija Montenegro”. Da je preduzeće trebalo najviše da bude beransko govori i podatak da je upisano u registar privrednih društava ovog grada. “Hidroenergija Montenegro” u tom registru se nalazi pod brojem 5-0387691/003, sa šifrom djelatnosti 40140.
Berane je upisano i kao sjedište, sa adresom “Selo Buče”, dok telefona, faksa i mail-a nema.Matematički bi se lako mogla izvući računica koliko je na gubitku Opština Berane.
Prihodi ovog preduzeća zaključno sa 2024. godinom su javno dostupni i mjere se milionima. Preduzeće je do prošle jeseni samo po osnovu povlašćenog proizvođača električne energije dobilo od države 9,98 miliona eura, kada su donijeli odluku da pređu na prodaju struje na tržištu. Godišnja dobiti se do 2023. godine kretala do sedam milona eura, da bi naredne godine iz javnosti nepoznatih razloga naglo pala.
To građane Berana ne treba ni da interesuje, samo treba da uzmu digitron u ruke i da izračunaju za koliko miliona ih je Oleg Obradović zakinuo. I što je još najvažnije – ko mu je to omogućio? Neko je to morao učiniti i negdje je morao, ako nije uništen, ostati pisani trag o tome.
