Piše: prof. dr Dragan Koprivica
Milan Knežević juče – ponovo u svom elementu u Parlamentu.
Počistio je neke vajne oponente, koji nemadoše valjane kontraargumente.
Tim prije što umije da govori glasom naroda, što narod zna da cijeni, i što su njegovi oponenti, dok je bio proganjan kao državni neprijatelj, godinama po kabinetima ćutali i mirno plutali, upravo kad je trebalo kao Milan da budu glasni i jasni.
Kao čestit čovjek čiste biografije, uz atake političke mafije da mu smjeste državne udare, Knežević je u startu u velikoj prednosti u odnosu na sve one koji su nipodaštavali ljudske vrijednosti.
A i, kad izađeš na crtu jednom profesoru srpskog jezika, i vrsnom piscu i političaru, onda već u startu gubiš sa: 3 – 0.
Zato nek se niko od tobožnjih spasilaca Crne Gore u ljetnjem periodu ne zavarava da u polemici s Kneževićem neće ostati kratkih rukava. A i ljeto je, pa im to lakše pada.
Pa Demokratska partija specijalista (za mućke, prevare, i glumu) ostaje vazda neubjedljivo ista: tobož se bori „za ono malo pravde“, kao da svi mi nijesmo odavde.
Pa se u Parlamentu redovno pravi farsa kad trodecenijski ćutolozi glume za spas pravne države, koju su ćutke gazili skoro tri decenije…
Zato Knežević perjanicama mafijaško-koruptivnog režima, koji slabije štima, redovno u skupštinskim klupama iznosi neprijatnu, ali čistu istinu, i izvodi stvar na čistinu.
I nije nimalo slučajno, po svim novim anketama, jedan od tri najcjenjenija političara u Crnoj Gori. A za to se vrijedi boriti, i istinu zboriti…
Pa, ko ima petlju od režimskih poklisara, nek prozbori…
Ali je unosnije ostati u ravni blefa čuvajući svog šefa, i ostale po dubini u do juče dubokoj državi.
