Apelacioni sud ukinuo rješenje o izručenju Do Kvona

Apelacioni sud Crne Gore je uvažio žalbe okrivljenog Kvon Do Hyeonga i njegovih branilaca i ukinuo je rješenje Višeg suda od 8. aprila i predmet vratio prvostepenom sudu na ponovni postupak i odlučivanje.
Foto: Pixabay

Prvostepenim rješenjem Višeg suda u Podgorici Kv.br.424/24 od  08.04.2024.godine, utvrđeno je da su ispunjene zakonske pretpostavke za izručenje  državljanina Republike Koreje okrivljenog Kwon Do Hyeonga, radi krivičnog gonjenja zbog više krivičnih djela po molbi Republike Koreje i molbi Sjedinjenih Američkih  Država.

Odlučujući o žalbama, vijeće Apelacionog suda je ocijenilo da je to rješenje zahvaćeno bitnim povredama odredaba krivičnog postupka iz čl.386 st.1 tač. 9 ZKP-a,  jer rješenje nema razloga o odlučnim činjenicama, budući da prvostepeni sud osim pukog citiranja odluke Vrhovnog suda Kzz.br.4/24 od 03.04.2024.godine, nije naveo  valjane razloge kojim se rukovodio prilikom donošenja pobijanog rješenja.

Pri tome, od odlučujeg značaja je da pravo na obrazloženu odluku predstavlja pravo na davanje  bitnih razloga i jasno obrazloženih stavova suda prema pravnim i činjeničnim pitanjima  na osnovu kojih je donijeta odluka. To pravo je zasnovano na principu na kojem je  zasnovana i sama Evropska konvencija za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, koji se odnosi na zaštitu pojedinca od proizvoljnog presuđivanja, odnosno zaštitu principa vladavine prava i sadržano je u članu 6 navedene konvencije.

U vezi sa tim, prvostepeni sud nije dao analizu prirode skraćenog postupka u  odnosu na redovni postupak i zašto u konkretnom smatra da nije u pitanju skraćeni  postupak, kod činjenice da je okrivljeni dao saglasnost za izručenje i zašto smatra da  nije u nadležnosti suda da u konačnom odluči o dozvoljenosti izručenja.

Ukoliko lice čije se izručenje traži da saglasnost za izručenje, u pitanju je skraćeni postupak koji se ima primijeniti i u kojem slučaju sud odlučuje o izručenju.

Pitanje situacije kada izručenje istog lica traži više država i kriterijuma kojim se treba rukovoditi prilikom odlučivanja o dozvoli izručenja, regulisano je članom 26 Zakona o

međunarodnoj pravnoj pomoći u krivičnim stvarima, članom 17 Evropske konvencije o  ekstradiciji, kao i članom X Konvencije o izdavanju krivaca zaključene između

Kraljevine Srbije i Ujedinjenih Američkih Država iz 1901.godine, čiju analizu nije dao  prvostepeni sud.

Prvostepeni sud je bio dužan da ponovo sasluša okrivljenog uz obezbjeđenje  ispunjenosti garancija da je lice čije se izručenje traži saglasnost dalo dobrovoljno, da je bilo svjesno njenih posledica, te da se data saglasnost ne može opozvati, sve u smislu člana 29 stav 2 Zakona o međunarodnoj pravnoj pomoći u krivičnim stvarima, na šta upućuje Vrhovni sud Crne Gore u rješenju koje je donijeto po zahtjevu za zaštitu zakonitosti.

Navedeno rješenje Apelacionog suda Crne Gore sa bližim razlozima biće objavljeno na internet stranici Apelacionog suda.

Ostavite komentar

0 Komentari
Inline Feedbacks
View all comments